"Absolutely me…"
Wanneer het kabinet impopulaire maatregelen wil treffen, hanteert het de methode van de kikker en het hete water. Deze methode is gebaseerd op een oud, nogal dieronvriendelijk experiment.
Het probleem: We willen een levende kikker koken in water.
Methode 1:
We brengen een pan met water aan de kook, pakken de levende kikker en laten hem in het kokende water vallen. De kikker is echter niet achterlijk en voelt hoe stevige handen hem naar het kokende water dwingen. Zodra de kikker het kokende water raakt, doet de kikker zijn uiterste best om aan zijn noodlot te ontsnappen. Hij springt uit de pan voor hij verbrandt en maakt zich snel uit de voeten. Het zal zeer veel moeite kosten om die kikker ooit weer te pakken te krijgen, laat staan hem nogmaals in de pan te gooien.
When poodles turn into peococks, klik hier
Deze poedel is geen pauw en zal het ook nooit worden.
Zouden ze het zelf ook leuk vinden?
Zo lang stil staan.
Zou hij niet liever willen rennen achter een konijntje aan?
Ook al zijn ze “real dogs’, vind ik het toch maar fake..
Tussen alle boeken van mijn vader, veel over componisten, heb ik het oude sprookjesboek gevonden waar ik als kind zo gek op was. Sprookjes uit alle landen met prachtige illustraties van Rie Reinderhoff
De dankbare eikeboom
Digital art-Nicky’s eerste winter. Nu zijn 21e
Pedagogie
Kent u meneer en mevrouw Van der Gart?
De pedagogie ging hun zeer aan het hart.
Zij vonden de kinders van anderen krengen
en wilden hun eigen kroost beter grootbrengen.
Zij luisterden daartoe naar alle programma’s
met nuttige wenken voor pappa’s en mamma’s.
Mijn allereerste concert wat ik live zag was de band Ten Years After, met lead zanger Alvin Lee. Ik denk midden jaren 70. Het was ook nog in de Doelen.
Slapen is voor mij niet zo vanzelfsprekend. Ik slik er iedere avond 1 pilletje voor. Daar heb ik jaren over gedaan voordat ik dat ene pilletje kreeg wat echt helpt. En daar ben ik zelf achter gekomen zonder de hulp van een psychiater of hulpverlener. De psychiaters waar ik te maken mee kreeg kwamen met de ene diagnose na de ander, De ene pil na de ander. Niets hielp. Ik werd wanhopig. Jaren slapeloosheid en ook een te lange tijd depressief geweest. Gelukkig ging die weer over. Want als de bio- chemische huishouding een beetje in de war is in die hersenen, kan je leven een hel worden. Een zwart gat. Daarom weet ik dat dat ene pilletje alles uitmaakt. Niets hielp mij toen en zeker geen gesprekken, geen psychotherapie, geen andere therapie. Alleen dat ene pilletje.
About me: Check The photographic interview in de header! “ Never take life seriously. Nobody gets out alive anyways --. "