om jou gaat het
Jij
appel, die ver van de boom valt
jij
muis die danst als de kat van huis is
jij
die over een nacht ijs gaat
om jou gaat het
(klik)
jij
die een goed begin maakt aan
het werk dat nog niet half af komt
jij
eenzame zwaluw die plotseling alle zomers maakt
jij
kat die goeiende hete brij eet
en jij
ezel die zich honderd keer aan dezelfde steen stoot
om jou gaat het
(klik)
om jou
verre vriend die meer betekent dan een goede buur
om jou
schoenmaker die niet bij je leest blijft
om jou
die liever een vogel in de lucht hebt dan tien in de hand
(klik)
om jou
die weet
dat de waarheid de leugen niet achterhaalt
dat de tijd niet alle wonden heelt
dat zelfs de liefde de dood niet overwint
om jou
ontdekkingsreiziger van alledag
om jou gaat het
Liselore Gerritsen
Dit gedicht staat op de website van Dichters Dichtbij. Een project van het Basisberaad Rotterdam. Waar ik toen wel eens aan heb meegedaan
26 Januari 2006 is Dichters Dichtbij opgericht. De belangrijkste doelstelling is het verzamelen van gedichten. Gedichten die geschreven worden door cliënten van de geestelijke gezondheidszorg, verslavingszorg en maatschappelijke opvang. Van de achterkant van een bierviltje tot de mooiste tijdschriften: juweeltjes van gedichten worden er geschreven. Te vaak gaat dit moois verloren, of blijft het in kleine kring. Dit willen wij doorbreken.
Foto’s zijn vanmorgen gemaakt. “Bevroren Rommel”. Ik vond het wel iets hebben, zo in de ochtendzon, ook al is het dat niet..zag wel de schoonheid ervan en de overeenkomst..































Past inderdaad geweldig bij het gedicht.
En mooi dat alles niet verloren gaat maar bewaard blijft.
Ook de rommel blijft bewaard in het ijs. Als er tussen de rommel ook juweeltjes zitten maakt dat meer dan goed.
prachtig gedicht!
Walgelijk al die troep in het water! Daar kan ik heel verdrietig om worden.
Ik vind het gedicht heel mooi. De troep in het water niet, de foto’s weer wel. Ik blijf het raar vinden dat er mensen zo onverschillig met hun afval om gaan.
oef wat een mooi gedicht liesbeth,
wat een juweeltje.
ja ik ga dat opslaan
u begrijpt..
Moet het niet zijn: muis die danst als de kat van huis is…
@Chantal..oh ja, das waar..moest het alleen nog verbeteren.
@Klaproos, ja tuurlijk, het komt door jou dat ik weer aan het gedicht moest denken
@Silly me, ik ook natuurlijk..het is verschrikkelijk
@Redstar, ik snap ook niet dat de jeugd zo onverschillig is. Er zou weer een goede campagne moeten komen
@Me, zal wel niet..
@LG, het was nu wel mooi, maar verder..
mooie foto’s en een geweldig gedicht….
Liesbeth
de laatste honden logjes zijn Blaf 4 jaar geleden die bijna op dezelfde dag geboren werd als waar mijn man op overleed. De foto van vandaag is hoe Blaf er nu uitziet (op veler verzoek een foto van Blaf nu!)
Dat gedicht is zeker goed Liesbeth, zeker als je jezelf even bij elkaar moet vegen en moet oppeppen.
Een mooi gedicht die voor meerdere mensen klopt!
Wel een mooi gedicht. Wat die troep op straat betreft, ik heb daar zo’n hekel aan , mensen die maar van alles gewoon op straat laten slingeren. Nog erger zijn mensen die nog te lui zijn om even naar de hoek te lopen om iets in de container te gooien en gewoon een raam open doen en het zo omlaag mikken de straat op
ik vind die troep in het water helemaal niet mooi, het maakt me altijd triest om te zien hoe mensen van de omgeving zo’n troep maken…
Groetjes!
Het gedicht is heel mooi, maar die troep, das wat van niks, en erg jammer ook.
@tuurlijk het is ook erg allemaal, die zooi.. ken je nagaan dat mensen ook soms zo worden gezien, junk weet je wel…als afval, maar het kan ook mooi zijn, die mensen ook, op dat moment met dat laagje ijs met de zon.. dat is een andere kant..
Ha Liesbeth,
Leuk gedicht, de bevroren rommel is wel staties te noemen.
Wel mooi hoor in de ochtend alles bevroren en in de middag weer open water. oma
Toppie, het gedicht komt beter tot zijn recht zonder die typefout…
Je hebt het héél goed bij elkaar gezocht Liesbeth ,de foto past heel goed bij het prachtige gedicht !
Het enige verschil is dat de rommel zélf geen keus heeft als het weggeworpen wordt , mensen vaak wel al is het niet altijd makkelijk !
@Hi Rietepietz, die keuze hebben mensen ook niet, kunnen toch ineens in omstandigheden komen waardoor men het huis kwijtraakt of in de eerste instantie zichzelf kwijtraakt en als dat gebeurd kunnen dingen in een stroomversnelling komen zonder daar echt iets aan te kunnen doen en zo komt men op straat te staan. Ik denk juist dat mensen er vaak weinig aan kunnen doen.
@ Liesbeth
Er zijn natúúrlijk altijd mensen die geen keus hebben maar toch dénken mensen vaker dat ze geen keus hebben dan dat het echt zo is .Alleen is de keus dan vaak héél moeilijk en heeft men jaren nodig om die keus te durven maken !