Vandaag, een grijze mistige dag, lees ik in de krant dat het de meest depressieve dag van het jaar is. Dat klopt niet helemaal denk ik, het lijkt mij wel de meest sjacherijnige dag. Vooral ambtenaren en artsen hebben er last van.

Mijn vader zijn ID moet verlengd worden. In een telefonisch gesprek kreeg ik een tijdje geleden al te horen dat ik een paar dingen moest regelen om de medewerkers van de deelgemeente naar hem te laten komen.

Dat is een doktersverklaring, pasfoto’s en zijn verlopen ID.Want zelf gaan is geen optie. Twee keer zelfs. Om het aan te vragen en om het op te halen. Zelf moest ik het ook, wat ik vorige week heb geregeld, met vingerafdrukken enzo! Pasfoto’s van pa waren er ook al. Daarvoor was een medewerker van de fotozaak langs geweest.

Dus ik in het verpleeghuis van pa vragen om een doktersverklaring. Tjongejonge, het leek wel of ik vroeg naar haar pincode. Maar goed, weken later kreeg ik een brief van haar in de bus waar echt minimaal in staat dat mijn vader opgenomen is in verpleeghuis P. van zo en zo lang. Dat moet toch genoeg zijn lijkt mij, naam en handtekening van de arts onderaan. Maar nee, na een uur wachten bij de deelgemeente werd de brief afgekeurd. Er staat niet in dat het voor hem onmogelijk is om te komen. Een zinnetje als: meneer is niet in staat om zelf te komen. Dus ik kon weer gaan.

Ik weer naar het verpleeghuis en daar was de arts ook aanwezig op de afdeling. Ik had geluk. Maar wel van korte duur. Het gezicht van haar sprak weer boekdelen, teminste, ze deed zoveel moeite om niet naar mij te kijken, dus ze baalde vreselijk toen ik haar naam noemde tegen de verpleegster, met de vraag voor een zinnetje erbij of een nieuwe brief. Toen moest ze wel.

Nee dat deed zij niet. Zij had het overgedragen naar het medisch secretariaat. Dat zit beneden. Ik daarnaar toe. De juffrouw was ietsje aardiger of minder sjacherijnig. Natuurlijk vond ze het ook belachelijk gedoe maar goed, na een tijdje zoeken in de pc kon ze de brief vinden. Alleen kon ik de nieuwe brief niet meteen weer meekrijgen. Daarvoor moest de brief toch weer naar boven immers..  de arts moet het ondertekenen!…Morgen ligt ie klaar.

Of ik er zelf ook sjacherijnig van ben geworden van al dat gedoe of deprie? Mmm, van het kastje naar de muur sturen noem je zoiets toch?!  Nou ja, erger als vandaag kan niet, staat er ook in de krant dus ik ben optimistisch:)