"Absolutely me…"
No more sunsets for you anymore..
Het eerste wat in mij opkwam vanmorgen toen ik wakker werd…
waarom?
Ik zou wel eens willen weten
Ik zou wel eens willen weten, waarom zijn de bergen zo hoog
Misschien om de sneeuw te vergaren
Of het dal voor de kou bewaren
Of misschien als een veilige stut voor de hemelboog
Daarom zijn de bergen zo hoog
Ik zou wel eens willen weten, waarom zijn de zeeen zo diep
Misschien tot geluk van de vissen
Die het water zo slecht kunnen missen
Of tot meerdere glorie van God die de wereld schiep
Daarom zijn de zeeen zo diep
Ik zou wel eens willen weten, waarom zijn de wolken zo snel
Misschien dat ‘t een les aan de mens is
Die hem leert hoe fictief een grens is
Of misschien is het ook maar eenvoudig een engelenspel
Daarom zijn de wolken zo snel
Ik zou wel eens willen weten, waarom zijn de mensen zo moe
Misschien door hun jachten en jagen
Of misschien door hun tienduizend vragen
En ze zijn al zo lang onderweg naar de vrede toe
Daarom zijn de mensen zo moe…
Dit nummer van Jules de Korte hoorde mijn broer en ik toen we heel klein waren. Zowat de eerste muziek wat we hoorden..
Vandaag is het vier jaar geleden dat je overleden bent. 50 jaar ben je geworden. Gek is dat. Nu ben ik ouder dat jij geworden.
Begraafplaats Oud Kralingen, klik hier
We waren nog naar de film Komt een Vrouw bij de Dokter geweest. Iedereen moest huilen. Ik ook..om jou. Jij hebt nog zo gestreden tegen de longkanker. Hier zie je zo’n gemene longkankercel klik hier. Al snel bleek het een verloren strijd.
..
..
No more Sunrises for you..
Klik hier voor The Most Amazing Medical Images Of 2009
Klik hier, foto’s van mijn broer Toon, vroeger in betere tijden
About me: Check The photographic interview in de header! “ Never take life seriously. Nobody gets out alive anyways --. "
Me!
January 27th, 2010 at 4:22 pm
Je hebt van die dagen dat je eventjes pas op de plaats moet maken en overdenken waar je ook alweer mee bezig was. En dan komen dat soort gedachten, gelukkig, weer vrij. En Jules geeft net dat beetje extra aan die gedachten.
klaproos
January 27th, 2010 at 5:07 pm
vergeten doe je zo’n dag nooit en missen altijd hé,
blijf hem maar herinneren hoe hij was,
dikke knuffel
xxx
Renesmurf
January 27th, 2010 at 6:45 pm
he, wat een triestigheid toch allemaal.
Soms is het leven helemaal niet leuk.
Het is zoals het is.
Een mooi eerbetoon.
rietepietz
January 27th, 2010 at 7:39 pm
50 is natuurlijk ook véél te jong om te sterven ,geen wonder dat hij nog heel erg gemist wordt door je .
Verwen jezelf maar een beetje !
Billy
January 27th, 2010 at 8:07 pm
prachtig liedje, Liesbeth!
Kende je hem ook persoonlijk dan?
Redstar
January 27th, 2010 at 8:48 pm
Het is een vieze rot ziekte die veel mensen pijn doet. De getroffenen en de mensen naast de getroffenen.
Zulke dagen blijven zwaar,
Liesbeth
January 27th, 2010 at 10:39 pm
@Renesmurf, ja he, vind ik nu ook wel. Genoeg getreurd. Hij deed juist altijd gek. Ook die kant is er weer. Ik ga nog even door
oma
January 27th, 2010 at 11:44 pm
Ha Liesbeth,
Heel verdrietig dat je zo vroeg je broer al moet missen.
Daarom gaan we niet naar de film, er komt een …, voor ons te dicht bij.
Sterkte meid. oma
Elmar
January 27th, 2010 at 11:49 pm
Ik kan me voorstellen dat de triestheid om het overlijden van je broer je af en toe overvalt.
Je hebt hier een mooie ode aan hem gebracht!
groetjes,
Elmar
Bus Showfeur
January 28th, 2010 at 12:59 am
Gecondoleerd met dit verlies. Mooi wat je eruit gehaald hebt. Als aanvulling wil ik je nog een klein stukje Jules de Korte meegeven: “Toen Moeder Geit thuiskwam van boodschappen doen en het ene geitje in de klok aantrof, dat vertelde wat er was gebeurd, zuchte Moeder Geit diep. “Nou ja” zei zij “als je vader straks thuis komt zeg je maar niets tegen hem. Hij kan immers toch niet tellen”.
’s Mans olijk cynisme heeft mij altijd erg aangesproken.
Marlou
January 28th, 2010 at 10:04 am
Ach… Jules de Corte,
dit was het eerste liedje dat ik hoorde, toen mijn vader voor het eerst een pickup had gekocht.
We draaiden het plaatje grijs!
Wat erg, dat je broer zo jong is overleden.
Soms is het leven gewoonweg een beetje te zwaar voor een “gewoon” mens.
Ik vind altijd wel troost in de muziek.
En in dit liedje helemaal.
Dag Liesbeth…
hou je haaks,
liefs van Marlou
Mannie
January 28th, 2010 at 11:47 am
Dat zijn de minder leuk dingen in het leven. Dat lied van jules de korte ken ik ook nog wel ja.
Els
January 30th, 2010 at 12:32 pm
Hallo schat .. nou een verrassing..!!!
Hier ligt dik de sneeuw
Voor de liefhebbers…
wordt dit een prachtig weekend
Ik ga dadelijk maar een paadje maken
en zeker om niet te vallen
Zo komen we de winter wel door!!!
liefs en kusjes
els en olga