De laatste brief
De wereld scheen vol lichtere geluiden
En een soldaat sliep op zijn overjas.
Hij droomde lachend dat het vrede was
Omdat er in zijn droom een klok ging luiden.

Er viel een vogel die geen vogel was
Niet ver van hem tusschen de warme kruiden.
En hij werd niet meer wakker want het gras
Werd rood, een ieder weet wat dat beduidde.

Het regende en woei. Toen herbegon
Achter de grijze lijn der horizon
Het bulderen – goedmoedig – der kanonnen.

Maar uit zijn jas, terwijl hij liggen bleef,
Bevrijdde zich het laatste wat hij schreef:
Liefste, de oorlog is nog niet begonnen.

Bertus Aafjes

Vanavond is de kranslegging bij het beeld van De Soldaat op het Oostplein. Voor mij heeft die soldaat het gezicht van mijn oom , Lo de Winter die voor het vaderland is gevallen.

De eerste dag dat er gevochten werd op het eiland Rozenburg, waar hij is neergeschoten. Ik heb het een jaar geleden op de website voor Oud strijders tot in de detail kunnen lezen hoe het gegaan is. Zelfs zijn laatste woorden..In het kistje van mijn tante Bep zitten ook ansichtkaarten, gericht aan mijn tante Cock, die ik heb gelezen. Hij schijft aan haar  op mijn tante Bep te letten, hij maakte zich zorgen over haar..

Related Posts with Thumbnails
Share and Enjoy:
  • Digg
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • eKudos
  • email
  • FriendFeed
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Technorati
  • Twitter
  • Yahoo! Bookmarks